In mijn blog ‘Hoe ziek is de EU?’ behandelde ik enkele symptomen van de zieke Europese Unie. Ik vertelde onder meer dat enkele valse profeten die ziekte misbruiken om de populistische misvatting te verspreiden dat de EU een slechte zaak is. Vandaar hun actie om met dat Ukraine-referendum Nederland te positioneren als een dolkstoot in de rug van de EU. Daarmee misbruiken ze dat prachtige instrument van een referendum voor een ander doel dan waarvoor dat recht is ontworpen. Dit misbruik is een variant van het bestuursrechtelijke begrip ‘détournement de droit’.

Voor de niet-juristen onder u: een aardappel schilmesje is een prima ding, ontworpen om aardappels mee te schillen; maar als het gebruikt wordt om iemand mee te doden, dan gebruik je het voor een ander doel dan waarvoor het is ontworpen. Dat is dan een destructieve actie. Zo ook met het Ukraine-referendum. De ontwerpers daarvan hadden slechts ogenschijnlijk interesse in de inhoud van het verdrag. Ze  wisten dat ze met een mogelijke meerderheids-nee-stem Nederland zouden dwingen om in de Europese Raad tegen het verdrag te stemmen, waardoor het niet zou kunnen doorgaan wegens het unanimiteitsbeginsel dat voor dergelijke onderwerpen in de Europese Raad geldt.

Door dat achterliggende eigenlijke doel werd het een destructief referendum. En dat is een ding dat je in het parlement op dezelfde manier moet behandelen als een destructief amendement. Namelijk niet behandelen. Meteen in de prullenbak gooien en de ontwerpers van het referendum verzoeken om voortaan het referendum te gebruiken voor het doel waarvoor het is ontworpen. Dit zijn valse profeten die de procedures van de democratie kapen om er misbruik van te maken. En degenen die hen op de vingers tikken krijgen dan het verwijt dat ze ondemocratisch zijn. Dat heet ‘van de dader het slachtoffer maken’. Ik vrees dat we in de aanloop naar de verkiezingen van maart 2017 nog veel van dit soort aan kwaadwilligheid grenzende onbenulligheid van valse profeten zullen meemaken.

Ik vertelde ook dat zulke problemen niet zouden bestaan als de Europese Unie een Europese Federatie zou zijn zoals de Verenigde Staten van Amerika. In een dergelijke republiek ligt de bevoegdheid tot het sluiten van verdragen bij de President, na overleg en overeenstemming met de Senaat. Voor de vele feiten en argumenten die pleiten voor een Europese Federatie verwijs ik naar de rubriek Sterk met Europa in onze Sterk Leren Academy. Mensen met een warm hart voor Europa zou ik willen vragen om die vier video’s te bestuderen, te liken en te delen. Want naarmate het aantal en de ernst van de interne conflicten binnen de EU toenemen, des te sneller zal men moeten gaan besluiten om het foutieve intergouvernementele EU-besturingssysteem te verruilen voor een federaal besturingssysteem. Iedereen die nu al kennis wil nemen van de grondslagen van een federaal besturingssysteem heeft een voorsprong. Een federatie heeft de kracht van gemeenschappelijke zorg voor een limitatieve reeks van grensoverschrijdende belangen, met een terugkeer van de soevereiniteit voor de lidstaten. Soevereiniteit en eigen identiteit die door het intergouvernementele systeem van de EU gesloopt zijn. Vergeef me dat ik hier niet verder over uitweid. Kijk in de rubriek Sterk met Europa naar Deel 1 om de fouten en zwakheden van het intergouvernementele systeem te begrijpen. En dan naar Deel 2 waarin ik uitleg waarom een federale Europese organisatie zo krachtig is en eindelijk weer de soevereiniteit legt op de plek waar die thuishoort, namelijk bij de burgers en de lidstaten.


Delen: Facebooktwitterredditlinkedinmail