Onlangs verschenen twee berichten over de toekomst van de krimpregio’s in de media.

Op 13 maart 2017 plaatste dagblad Trouw een opiniestuk van de hand van Jorn Koelemaij en Barend Wind, getiteld ‘Fixatie op de grote stad schaadt de provincie’. In dit stuk uiten de schrijvers hun zorgen over de discrepantie tussen de (ruimtelijke) ontwikkelingen in de Randstad en de rest van het land. Het vergoelijkende argument dat de regio’s ook profiteren van de dynamiek in de steden is nooit bewezen, zo stellen zij. Het gevaar dat de leefbaarheid in de regio’s gaat afnemen is serieus. Marginalisering van de periferie is zorgwekkend. Kijk maar naar het stemgedrag rondom de Brexit en in de Verenigde Staten.

De schrijvers vinden dat deze ontwikkeling een halt moet worden toegeroepen. Het meest verbaasd zijn ze over het gebrek aan aandacht voor deze ontwikkeling in de strijd om de Tweede Kamerzetels. In de jaren zestig en zeventig werd door de rijksoverheid nog actief spreidingsbeleid gevoerd. Koelemaij en Wind roepen politici op om kleur te bekennen en richting te geven.

Daarnaast verscheen in de Volkskrant van 14 maart 2017 een opiniestuk geschreven door Bettina Bock, bijzonder hoogleraar Bevolkingsdaling en Leefbaarheid aan de RUG, met de verantwoordelijke gedeputeerden van de krimpprovincies Gelderland, Groningen, Zeeland en Limburg, getiteld ‘Kloof tussen Randstad en Randland wordt steeds dieper’.

Dit stuk gaat over dezelfde problematiek, maar heeft klagere toon en een hoog Calimero-gehalte. De schrijvers (rare combinatie trouwens: 4 gedeputeerden en een hoogleraar) pleiten voor meer balans in Nederland. Ze voelen zich niet alleen achtergesteld ten opzichte van de Randstad, maar steken ook nog een waarschuwende vinger op: een achtergebleven periferie is slecht voor de Randstad. Daarmee maken ze zichzelf zwak en gaan ze niet uit van de eigen kracht, die deze regio’s zeker hebben. Dat is jammer.

Over de zwakte en de kracht zal ik nog in een ander blog terugkomen, waarin ik een analyse bespreek op basis van mijn rapport Krimpdenken gegroeid, groeidenken niet gekrompen.

Tot slot ben ik benieuwd of het stemgedrag van de kiezers op 15 maart ook nog iets van deze tweedeling laten zien. Hoe dan ook zullen we na de kabinetsformatie weten welke (ruimtelijke) koers Nederland in de toekomst gaat varen. Actief op het dossier Agenda Stad, passief, of actief op zoek naar de balans tussen de verschillende regio’s.

 


Delen: Facebooktwittergoogle_plusredditlinkedinmail